· 

Mokumse Vrouwenloop

Samen sporten

Samen sporten is misschien wel het allerleukste dat er is. Ok, ik moet niet overdrijven: ik heb ze nooit voor me uitgeduwd in een flashy hardloopbuggy tijdens een rondje door het Vondelpark. En toen ik ze wel meenam naar het park om te sporten, deden ze niet meer dan rustig slapen in de kinderwagen tijdens een les Mom in balance voor vrouwen die net bevallen zijn. Samen zwemmen zijn ze allebei dol op. En Quirijn fietst weleens naast me als ik rondje hol. Zo gezellig! In oktober gingen we samen naar andere sportende mensen kijken: de marathon van Amsterdam. Van dat soort evenementen word ik altijd een beetje emotioneel. Ik weet ook niet precies waarom dat is: al die mensen die keihard bezig zijn om hun doel te halen misschien? Er was ook een run voor  ouders en kinderen en daar stond Quirijn aan de zijlijn te popelen om mee te mogen doen. Ik besloot in de gaten te houden om ook een keer samen een ouder-kind-loopje te doen als de kans zich voor zou doen. Een tijdje geleden zag ik op Facebook een aankondiging voorbij komen voor de Mokumse Vrouwenloop mét moeder-kind-run. 

 

Katapult

Vandaag was het zover! Dik een week geleden was het nog schaatsweer, daarna brak de lente ineens aan en vandaag was het druilerig en nat. Maar hoe erg kon het zijn? We kunnen altijd besluiten om alleen de 400 meter samen te lopen en dan weer naar huis te gaan. De loop wordt georganiseerd door de atletiekvereniging bij de Sloterplas AAC en Vrouw en Vaart en wordt ieder jaar georganiseerd rondom Internationale Vrouwendag. Gelukkig kunnen we heel even schuilen in het clubgebouw waar we de startnummers op kunnen halen. Als de warming up begint, regent het nog steeds een beetje. Maar Quirijn laat zich deze "wedstrijd" niet afpakken. Tijdens het opwarmen trekt ie al indrukwekkende sprintjes en ook Philipa rent vrolijk op en neer over de atletiekbaan. Om 10 uur wordt het startschot gegeven en als door een katapult afgeschoten, schiet Quirijn naar voren. Ik kan hem niet eens bijhouden. Na dik 200 meter ben ik weer bij en hij klaagt een beetje over buikpijn. Beginnersfout natuurlijk: veel te hard van start gegaan. Maar hij zet door en gaat lachend over de finish. 

 

Foto als beloning

Aan het einde wacht geen medaille waar hij natuurlijk op gehoopt had, maar wel een bekertje water en een fotomoment. Ik moet nog even wachten tot het startsein gegeven wordt voor de 7,5 kilometer maar dat duurt nog een dik uur en dan nog lopen, dus Joris besluit in de tussentijd even naar huis te gaan om de kindjes weer warm te krijgen.Quirijn gaat met tegenzin mee naar huis. De uitgeprinte foto van ons samen met de finish op de achtergrond maakt een hoop goed. Voortaan ga ik dit soort loopjes absoluut goed in de gaten houden.  

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Klasien (donderdag, 15 maart 2018 12:08)

    Toppers!�‍♀️�‍♂️